Een geweldige tijd gehad in Australië bij onze kinderen. Het grote nieuws hoorde we vlak voor vertrek naar Australië.
Ons dagelijks uitzicht vanuit het appartement
Nicky onze schoondochter is eindelijk zwanger. Wat een geluk voor hen, maar ook voor ons. We hadden voor deze reis contact met andere Australiërs en hebben met hen woningruil gedaan. Dit is bijzonder goed bevallen. We “woonden” tijdelijk in Surfers paradise, in een appartement direct aan de kust van de Stille Oceaan. En zij in die periode in ons huis in een winters Nederland.
Fish and chips eten in Gold Coast
Maar het feit dat onze zoon en schoondochter in augustus 2011 een kindje zouden krijgen, betekende voor ons wel meteen dat we weer heel hard aan het sparen slaan, omdat we graag bij de eerste verjaardag van ons Australische kleinkind willen zijn. Dus wie weet…
En verder, we hebben het weer
Tarzan and Jane in the Australian jungle......
fantastisch gehad, veel ondernomen en veel met de kinderen opgetrokken. Het was volop zomer en wat een heerlijke temperaturen. We konden de auto gebruiken van de Australiërs en daarom ook op eigen gelegenheid naar Erik en
Glass House Mountains
Nicky in Brisbane en zodoende ook op eigen gelegenheid de omgeving ontdekken. Het Springbrook Rainforest dat we in 2008 al graag wilde bezoeken, hebben we nu natuurlijk ervaren. Het was echt schitterend.
-
Maternity Hospitel in Sunnybank
Maar het allermooiste was nog, op de laatste dag dat we in Australië waren en met onze kinderen in het Maternity Hospitel in Sunnybank, Brisbane waren, om daar via de echo van ons a.s. kleinkindje te genieten en te zien hoe ze spartelde in Nicky’s buik. Hebben we de gynaecoloog ontmoet die werkelijk alles in het werk heeft gesteld om het voor Erik en Nicky mogelijk te maken het grote wonder van zwangerschap en geboorte van hun felbegeerde kindje te kunnen waar maken. En hebben we de kraamafdeling gezien waar Nicky over een aantal maanden zal bevallen. Het is niet te beschrijven met wat voor gelukkig gevoel wij hiermee naar huis konden gaan.
En ja, het is weer een zware reis geweest, maar zou het echt niet hebben willen missen. Als er ooit nog eens een tijd komt dat dit niet meer kan, hebben we wel deze geweldige herinnerigen.
Het kon natuurlijk niet uitblijven. Het zitten steeds in de handbewogen rolstoel. (Elektrische rolstoel meenemen naar Australië is geen optie) Het vele dat we hebben ondernomen, vaak toch wel ten koste van mijn rug, moest een keerzijde hebben. En dat kwam ook, weer flinke irritatie in S.I. gewrichten, maar ook L3/L4 die al matig van kwaliteit is, heeft goed geleden van de hele onderneming.
Dus wat bleef over, inderdaad weer een rit naar Antwerpen om daar weer een infiltratie te halen bij Dr. Hes. En nu dan ook meteen een flinke spuit ook in het gebied van L3/L4. Met daarbij via mail instructies van Dr. Hes voor mijn fysio over hoe hij het beste de S.I. gewrichten kan behandelen en zodoende het beste uit de infiltraties te halen.
En helaas, enige tijd daarna was het ook weer zover dat de neurostimulator niet de goede stimulatie gaf. Daarom nogmaals een rit richting Antwerpen om ook dit weer goed te laten instellen.
Er bleven natuurlijk wel plekjes onbereikbaar, maar dat drukt de pret niet...
En na zo'n wandeling heerlijk uitblazen in relaxstand...
Inmiddels ging het weer goed met mijn S.I.gewrichten en L3/L4, de infiltraties en behandeling fysio heeft goed geholpen. We konden zelfs weer op vakantie! Dit keer wél de elektrische rolstoel meegenomen en wat hebben we genoten in de Provence, vlakbij Vaison la Romaine. Leo hoefde niet te zwoegen achter de handbewogen rolstoel. De Permobil trok me
met gemak tegen een helling van 30% op!
We hebben genoten van het prachtige weer en de schitterende omgeving.
Maar ook deze onderneming heeft weer z’n tol geëist, de nek begon toch wel serieuze klachten te geven.
Concert André Rieu, Maastricht juli 2011
Maar ondanks dat toch ook nog een concert van André Rieu op het Frijthof in Maastricht meegemaakt. Het was koud, gelukkig tussen alle buien door een paar uurtjes droog, maar ontzettend mooi!
Chloe, 6 dagen oud, veilig in handen van haar gelukkige ouders.
En zo gingen we al weer aardig richting augustus, de maand waarin ons Australische kleinkindje geboren ging worden. We wisten inmiddels al dat het een meisje was, maar wachten in spanning af tot het bericht daar kwam! Chloe is geboren op 18 augustus 2011. Oooo….wat hadden we graag meteen weer het vliegtuig in gegaan om haar te kunnen bewonderen en onze kinderen te omhelzen…Helaas, we moeten het voorlopig met Skype doen.
Al met al een heel avontuurlijk en bijzonder jaar, het jaar 2011. Want het houdt nog niet op
Je ziet vier mensjes, eigenlijk zijn het er vijf......en maar ééntje daarvan die loopt.....
met de gezinsuitbreiding. Ook onze schoondochter in Nederland is weer zwanger en zal medio maart/april 2012 een zusje of broertje voor kleine Muriel krijgen. Weer iets waar me met veel genoegen naar uitkijken. En omdat ik toch moet toegeven dat het fysiek allemaal wat teveel wordt, heb ik besloten om te gaan stoppen met werken. Met ingang van 1 maart 2012 ga ik gebruik maken van een goede VUT regeling. Achttien jaar heb ik met veel plezier gewerkt op afdeling Sociale Zaken van de gemeente waar ik woon. Het wordt dus de komende tijd een zaak van afbouwen op mijn werk. Maar het is goed geweest en heb toch waar kunnen maken wat ik wilde. Werken ondanks (of beter gezegd) met beperkingen.
